Heeft hij het nu nog niet begrepen?
Al tien jaar plast hij naast de pot in het beoordelen van klachten van de bewoners.
Ambras op een fuif? We hebben een zeer goed fuifbeleid.
Vechten op een fuif? Ze hebben te veel gedronken.
Knokken na de fuif? Het zijn de puberale kriebels die boven komen voor een meiske van een andere.
Onenigheid met een buur omdat hij de regels niet heeft gevolgd van de bouwvergunning? Dat is toch een banale burenruzie.
Klachten over het onrechtmatig gebruik of in bezit nemen van gronden eigendom van de stad? Onverdraagzaamheid en
georganizeerde burentwist.
Op deze manier wast hij steeds zijn handen in onschuld. Elke burger die de laatste gemeenteraad heeft bijgewoond van
03.11.2008, is er van overtuigd bij de beoordeling van de agendapunten, waarvan hierboven een beschrijving, dat hij rond de
hete brij blijft draaien en de schuld van de problemen op de hals van de klager legt.
Velen vragen zich af waarom een overtreding van een bouwvergunning bij het ophogen van een grond gelegen in
landbouwzone, ongestraft kan blijven, of niet door een dwangmiddel de overtreder kan gedwongen worden alles in de
oorspronkelijke staat te brengen. Deze kleine afwijkingen kunnen schade berokkenen aan de naaste bouwpercelen. Bij de
opmaak van een PV (vaststelling) is hij (Frans Peeters) van mening dat de grens is bereikt, en het werk af is voor de bevoegde
instanties van de stad. Het is zijn uitspraak : “Wij (de stad) kunnen niet verantwoordelijk worden gesteld voor de gevolgen
van deze overtredingen.”
Eén voordeel speelt een grote rol in deze wansmakelijke praktijken : het collectieve geheugen is immers zo soepel en
bewerkbaar als warme rek in de snoepkraam op de kermis.
Hopelijk niet bij de volgende verantwoording.